Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

April 18 2018

wonderwall
18:28
A jednak potrzeba mi twoich słów i trzeba twojej pamięci. Pamiętaj o mnie, dobrze? Może będę się mniej bała, może będę usypiała spokojniej.
— Halina Poświatowska
Reposted frompaniwer paniwer vialonelypassenger lonelypassenger
wonderwall
18:28
Na sa­mot­ność ska­zują człowieka nie wro­gowie, lecz przyjaciele.
— Milan Kundera
wonderwall
18:26
Powiem wam coś, umieranie jest trudniejsze dla żywych, niż zmarłych. Śmierć boli tak naprawdę tylko tych, którzy zostali.
— Augustus Hill, "Oz", 6x01
Reposted from1923 1923 vialonelypassenger lonelypassenger
wonderwall
18:26
To chyba jedna z największych oznak tego, że człowiek dojrzał - umiejętność doceniania czegoś, co liczy się dla innych, nawet jeśli nie bardzo liczy się dla nas.
— Colleen Hoover
wonderwall
18:25
2307 67cc 600
Reposted frommerkaba merkaba vialonelypassenger lonelypassenger
wonderwall
18:25
7073 03e1 600
Reposted fromseaweed seaweed vialonelypassenger lonelypassenger

April 16 2018

22:49
8703 235d 600

April 14 2018

wonderwall
12:32
To jest bodaj najpiękniejsza forma miłości: pozwolić drugiej osobie, by pozostała sobą.
— "Jesteś moją obsesją"
Reposted fromAinsworthCass AinsworthCass viarzzkropka rzzkropka
wonderwall
12:31
Mogłabym jeszcze dużo pisać o tym jak mnie bolało wszystko, jak nie umiałam o tym mówić, jak te emocje mi się odkładały w plecach i nie mogłam spać.
— M. Halber "Najgorszy człowiek na świecie"
Reposted frompeluda peluda viarzzkropka rzzkropka
12:30
wonderwall
12:29
wonderwall
12:28
Dlaczego mnie wtedy nie było ?
Jak szłam do Ciebie, to padało i połamał mi się parasol.
Wtedy on otworzył nade mną swój.
Uśmiechnął się i powiedział, że mnie odprowadzi, żebym nie zmokła.
Wiatr drapał po policzkach, ale mimo to, zrobiło mi się ciepło.
A gdy już staliśmy pod twoimi drzwiami, zapytał mnie czy to tu i wtedy uświadomiłam sobie, że już nie.
— Katarzyna Wołyniec
Reposted fromheavencanwait heavencanwait viarzzkropka rzzkropka
wonderwall
12:26
wonderwall
12:25
Zwykło się mawiać, że "...najbardziej boli wtedy, kiedy idziesz w te same miejsca, ale bez tych samych ludzi... (...)
— jeden z komentarzy pod teledyskiem do piosenki "Spójrz" zespołu LemON.
Reposted fromtak-niewiele tak-niewiele viarzzkropka rzzkropka
wonderwall
12:24
wonderwall
12:24
wonderwall
12:22
8355 40b5 600
Reposted frometernaljourney eternaljourney viaostatni ostatni
12:22
2775 cd03 600
Reposted fromcroiea croiea viarzzkropka rzzkropka
wonderwall
12:14
Bolało mnie, że o mnie zapomniała. Ale jeszcze bardziej bolało mnie to, że sprawiłem, że chciała o mnie zapomnieć. Zostawiłem ją na rozstaju dróg. Zupełnie zagubioną i ubrudzoną resztkami złudzeń, w które tak wierzyła. Wierzyła we mnie. A ja zdaje się byłem wtedy zbyt nierozsądny, żeby być dla niej kimś więcej niż iluzją. Z czasem zrozumiałem, że całą sytuację zinterpretowała tak, jakbym wbił jej nóż w serce i przekręcił. To dlatego z jej ust zamiast słodkiego śmiechu wylała się jak krew cała fala gorzkich słów. Wtedy nie rozumiałem. Dzisiaj wiem wszystko. Powinienem wziąć ją za rękę i przeprowadzić przez to co było dla niej niezrozumiałe. Powinienem być obok w te noce, kiedy płakała wewnątrz siebie z bezradności. Bo ona taka była, że nie potrafiła płakać łzami. Płakała w sercu. Powinienem być wtedy, chociażby po to żeby pogłaskać jej włosy. Ucałować czoło. Ale byłem tchórzem. Teraz muszę patrzeć jak ktoś inny obmywa jej rany i koi zmysły. Tworzy jej historię. A ona - ona mnie już nie chce. Nie chce nawet w swoich wspomnieniach. I to boli. Tak, że w duszy gasną wszystkie gwiazdy. Przecież wiem, że straciłem niebo.
— Aleksandra Steć
wonderwall
12:00
Bolało mnie, że o mnie zapomniała. Ale jeszcze bardziej bolało mnie to, że sprawiłem, że chciała o mnie zapomnieć. Zostawiłem ją na rozstaju dróg. Zupełnie zagubioną i ubrudzoną resztkami złudzeń, w które tak wierzyła. Wierzyła we mnie. A ja zdaje się byłem wtedy zbyt nierozsądny, żeby być dla niej kimś więcej niż iluzją. Z czasem zrozumiałem, że całą sytuację zinterpretowała tak, jakbym wbił jej nóż w serce i przekręcił. To dlatego z jej ust zamiast słodkiego śmiechu wylała się jak krew cała fala gorzkich słów. Wtedy nie rozumiałem. Dzisiaj wiem wszystko. Powinienem wziąć ją za rękę i przeprowadzić przez to co było dla niej niezrozumiałe. Powinienem być obok w te noce, kiedy płakała wewnątrz siebie z bezradności. Bo ona taka była, że nie potrafiła płakać łzami. Płakała w sercu. Powinienem być wtedy, chociażby po to żeby pogłaskać jej włosy. Ucałować czoło. Ale byłem tchórzem. Teraz muszę patrzeć jak ktoś inny obmywa jej rany i koi zmysły. Tworzy jej historię. A ona - ona mnie już nie chce. Nie chce nawet w swoich wspomnieniach. I to boli. Tak, że w duszy gasną wszystkie gwiazdy. Przecież wiem, że straciłem niebo.
— Aleksandra Steć
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl